سه نوع پروتئین تروپونین وجود دارد، تروپونین C ، تروپونین قلبی I و تروپونین قلبی T .
به دلیل اینکه تروپونین C در عضلات اسکلتی و عضله قلبی بسیار شبیه یکدیگر هستند، این تروپونین بعنوان یک بیومارکر نشان دهندهی آسیب عضله قلبی، ارزش تشخیصی ندارد.
بطور سنتی، استاندارد طلایی تشخیص MI ، افزایش و کاهش MB که جزیی از آنزیم CK است طی 24 ساعت بعد از شروع نشانه های آن است.
بیومارکرهای قلبی که قبلا " آنزیم های قلبی" نامیده می شدند، پروتئینهایی هستند که از سلولهای بافت به شدت آسیب دیده میوکارد ترشح میشوند. وقتی سلولهای میوکارد آسیب می بینند ، پروتئین هایی قابل اندازه گیری را به داخل خون آزاد می کنند، بنابراین افزایش بیومارکرها می تواند با آسیب سلولی میوکارد در ارتباط باشند.
هیپرمنیزیمی
نسبت به هیپومنیزیمی نادر است و ثانویه به نارسایی کلیه، سندرم لیز تومور یا اشتباهات درمانی ( بصورت یاتروژنیک) ایجاد میشود.
هیپومنیزیمی
به غلظت منیزیوم کلی سرم به میزان کمتر از 1.5 میلی اکی والان در لیتر گفته میشود و اغلب با عدم تعادل سایر یونها بخصوص تغییرات یونهای پتاسیم، کلسیم و فسفر در ارتباط است.
یون منیزیوم برای عملکرد بسیاری از آنزیمها، پروتئین ها، چربی ها و کربوهیدراتها در بدن ضروری و برای تولید و مصرف انرژی حیاتی است.
